Gdzie się udać aby otrzymać pomoc dla nadpobudliwych dzieci?



Opublikowano : 2006-11-30 (5113 odsłon)

        W szkołach, przedszkolach coraz częściej można spotkać dzieci nadpobudliwe. Niestety zdarza się tak, że starania mamy, wychowawcy są nieskuteczne. Pomimo wielu podejmowanych prób pociecha dalej nie zachowuje się tak jak powinna. W takim przypadku niezbędna wręcz jest pomoc z zewnątrz. Warto więc udać się po pomoc do odpowiednich placówek medycznych.

        Pierwszym specjalistą do którego dobrze się udać z nadpobudliwym dzieckiem jest lekarz pediatra. Jego zadaniem jest zwrócić uwagę na to, czy pociecha rozwija się prawidłowo, czy jego nadpobudliwość nie jest wynikiem jakichś schorzeń. Pediatra powinien przeprowadzić wywiad z rodzicami bądź opiekunami dziecka.

            Co lekarz pierwszego kontaktu może zalecić? Ma on do dyspozycji wiele możliwości. Jeżeli na podstawie wywiadu z rodzicami stwierdzi, że dziecko jest z tzw. grupy ryzyka może skierować je do szkół, przedszkoli specjalnych. Dobrym rozwiązaniem są tu placówki z oddziałami integracyjnymi. Ich wychowankowie pod okiem pedagoga wspierającego zdobywają wiedzę, doświadczenie. Jest to dość ciekawa oferta, ponieważ uczęszczają tam zarówno osoby zdrowe jak i te z grupy ryzyka. Nie każde dziecko nadaje się do takiej placówki, jest to zależne od stopnia jego upośledzenia.

            Bywa tak, że u dzieci nadpobudliwych występują zaburzenia w rozwoju motoryki. Wtedy pediatra może zalecić gimnastykę leczniczą lub ergoterapię. W tym miejscu warto wyjaśnić na czym właściwie dokładnie polega gimnastyka lecznicza, ergoterapia, w jakich przypadkach się je stosuje, w czym są pomocne?

            Gimnastyka lecznicza jest przeznaczona głównie dla dzieci, u których dostrzeżono opóźnienia w rozwoju motorycznym. Służą temu specjalne ćwiczenia podczas których trenuje się określone grupy mięsni. Rozwija się także koordynację.

            Ergoterapia z kolei polega na skoordynowaniu różnych zmysłów z ruchami. Terapię tą stosuje się wówczas, gdy u dziecka będą występować opóźnienia rozwojowe w połączeniu z zaburzeniami koordynacji ruchów. W ten sposób trenuje się poszczególne obszary spostrzegania, jak np. akustyczne, dotykowo- kinestetyczne, wizualne. Terapia ta bazuje na koncepcji opracowanej przez Ayres, zwana inaczej Sensoryczną Integracją.

            Powodem tego, że pociecha jest nadmiernie pobudliwa może być również zaburzenie mowy. Wtedy trzeba koniecznie udać się do logopedy. Być może ćwiczenia prowadzone z dzieckiem spowodują, że z czasem będzie ono grzeczniejsze.

             Zaburzenia mowy można skorygować. Niezbędne są w takim przypadku ćwiczenia. Jest to dość żmudna praca. Z pociechą ćwiczy się regularnie w domu zgodnie z zaleceniami lekarza. Trzeba poświecić swojemu dziecku codziennie czas. Może być to dość nużące dla rodziców. Dziecko będzie często powtarzać to samo. Ćwiczenia te przyniosą efekt jedynie wtedy kiedy będą przeprowadzane systematycznie.

            Współpracę z logopedą stosuje się najwcześniej około 5. roku życia. Wcześniej dzieci nie mają odpowiedniego wyczucia dla swoich błędów. Przed przystąpieniem do ćwiczeń logopedycznych przydatna jest ergoterapia, w trakcie której stwarza się podstawy do odpowiedniego wysławiania się.

            Pediatra nie zawsze jest w stanie postawić odpowiednią diagnozę. W wielu przypadkach niezbędna dla prawidłowej oceny jest wizyta u innych specjalistów. Dziecko może więc zostać skierowane na neurologie dziecięcą, rozwojową, neuropediatrię, oddział zaburzeń rozwojowych. W tych miejscach dość szczegółowe są badane dzieci. W wielu przypadkach konsultują się tu wspólnie lekarze, psycholodzy, pracowni społeczni. Okazuje się bowiem, że w celu postawienia prawidłowej diagnozy niezbędna jest opinia kilku specjalistów.

            Zdarza się tak, że rodzice nie są świadomi tego, że dziecko wymaga opieki medycznej. W takich sytuacjach bardzo często nauczyciele informują rodziców o sygnałach zaburzeń i radzą rodzicom, żeby udali się z pociechą na badania.  Bywa tak, że na skutek interwencji nauczyciela rodzice odkrywają, że z ich dzieckiem coś jest nie w porządku i zaczynają je leczyć. Współpraca pomiędzy nauczycielem a rodzicami jest bardzo istotna.

            Oprócz zaburzeń w rozwoju, dzieci mogą być nadpobudliwe również z innych przyczyn. Być może wystarczy wprowadzić odpowiednią dietę. Coraz częściej można się spotkać z różnego typu alergiami. Część z nich może być spowodowane przez rozmaite produkty spożywcze. Nie jest łatwo dojść do tego, jaki składnik pożywienia powoduje u pociechy negatywne reakcje. Czasami w celu doboru właściwej diety dziecko musi spędzić jakiś czas w szpitalu. Jeżeli już zostanie wskazana odpowiednia dieta dobrze, żeby była ona przestrzegana przez całą rodzinę. W ten sposób dziecko chętniej będzie się do niej stosowało.

            Podczas kupna odpowiednich produktów spożywczych warto zwrócić uwagę na to, by było tam jak najmniej sztucznych barwników, zagęszczaczy, przeciwutleniaczy, konserwantów. Są one bardzo szkodliwe dla młodego organizmu, który cały czas się rozwija. Nie zaszkodzi zastąpić paczkę chipsów na zwyczajne chrupki kukurydziane. Okazuje się bowiem, że wiele substancji chemicznych dodanych do żywności działa bardzo szkodliwie, powoduje agresję.

            Na temat wpływu środków chemicznych dodawanych do żywności na zachowanie dzieci przeprowadzono już wiele badań. Już w 1975 dr Beniamin Feingold wysnuł hipotez, że barwniki, konserwanty itp. mogą stać się przyczyną coraz częstszej obecnie choroby- ADHD, zwanej inaczej zespołem nadpobudliwości psychoruchowej. Nie można dokładnie stwierdzić, czy ta hipoteza jest słuszna. Od tego czasu przeprowadzono już różne badania, ale w dalszym ciągu opinie są rozbieżne. Faktem jest jednak, że w przypadku dzieci z ADHD częściej można się spotkać z alergiami.

            Nie zaszkodzi jeszcze udać się po pomoc psychologiczną, bo często nadpobudliwość  jest wynikiem złej kondycji psychicznej dziecka. Pomoc można otrzymać udając się do poradni wychowawczych, wyspecjalizowanych w pracy z nadpobudliwymi dziećmi psychologów. Dla dzieci nadpobudliwych opracowane są różne terapie, jak np. terapia zabawą czy też rodzinna.

            Niektóre przypadki dzieci wydają się wręcz beznadziejne. Nie pomaga wizyta u różnych specjalistów, prowadzone terapie. Dziecku grozi, że zostanie usunięte ze szkoły czy przedszkola, gdyż za bardzo utrudnia reszcie osób. Tak radykalny krok polepszy jakość pracy w klasie, ale znacznie uprzykrzy życie "trudnemu" uczniowi. Będzie on musiał zmienić swoje środowisko, może zostanie skierowany do szkoły specjalnej. Warto zrobić wszystko, żeby do takiej sytuacji nie dopuścić. W takich skrajnych przypadkach pomocne mogą się okazać lekarstwa.

            Opinia na temat uspokajania dziecka lekarstwami jest różna. Można znaleźć wielu przeciwników tej metody. Wielu specjalistów jest zdania, że w skrajnych przypadkach takie postępowanie jest wręcz konieczne. Zazwyczaj podaje się wówczas leki z grupy amfetaminy. Powodują one, że dziecko nie jest już takie rozproszone, potrafi skupić się na określonej rzeczy. Zastosowanie takiej metody  powinno być już ostatecznością, wtedy kiedy inne sposoby zawodzą.

            Nie jest łatwo poradzić sobie z nadpobudliwym dzieckiem. Trzeba być stanowczym, konsekwentnym. Niestety zdarzają się też takie przypadki, kiedy rodzice nie potrafią sobie sami poradzić. Wtedy niezbędna wręcz jest współpraca z różnymi placówkami, instytucjami. Warto z tej pomocy skorzystać.

© Urwis.pl
autor: Magdalena Waloszek

 

 

Bibliografia:
1.
Wolf- Wedigo Wolfram, Nadpobudliwe i niespokojne dzieci w przedszkolu, Kielce 2002.
2.
strona internetowa Polskiej Federacji Producentów Żywności, www.pfpz.pl

           



Opublikowano : 2006-11-30 (5113 odsłon)
Komentarze :