Przed szczepieniem dobrze jest wytłumaczyć maluchowi, po co w ogóle została stworzona szczepionka. Wytłumaczyć jak bardzo jest ona ważna, że dzięki niej nie będzie chorowało na różne okropne choroby. Trzeba wykazać się dużą cierpliwością w trakcie tłumaczenia, nie złościć się na nie. Odpowiadać krótko i treściwie na postawione pytania. Zbyt rozległa odpowiedź może spowodować, że zamiast skupić się na głównym wątku mały brzdąc będzie zadawał pytania na inne poboczne tematy. Nie można krzyczeć ani wmawiać maluchowi, że jest niemądry.

        Ważne jest także, aby odpowiedź była zgodna z prawdą. Nie można udzielać pokrętnych odpowiedzi. Nie można zmieniać tematu, bądź mówić nieprawdę. Ogólnie trzeba przyjąć zasadę prawda ponad wszystko. Nie oszukuje się bobasa twierdząc, że szczepienie nie boli. Pociecha na własnej skórze przekona się o bólu, przykrych konsekwencjach wywołanych ukłuciem. Jeżeli zorientuje się, że zostało oszukane przez mamę czy tatę będzie podwójnie smutne. Może się okazać, że potem niechętnie będzie wierzyło w to, co mówi mama.

        Dobrym sposobem na oswojenie malucha z faktem, że czeka go szczepienie jest tłumaczenie mu tego poprzez zabawę. Można, np., co jakiś czas delikatnie uszczypnąć niemowlę, mówiąc, że to takie malutkie ukłucie. Takie działania sprawią, że dziecko oswoi się z tym, że za jakiś czas czeka go podobne ukłucie, choć może trochę bardziej bolesne. 
        Dobrze podczas szczepienia nałożyć maluchowi jakieś wygodne ubranie. Wygodne to znaczy w miarę luźne i takie, które się łatwo zakłada bądź ściąga. Pozwoli to uniknąć dodatkowych przykrych konsekwencji związanych ze szczepieniem. Ściąganie i zakładanie ubranek jest naturalne podczas szczepionki. Wynika to z faktu, że bobas musi być przebadany, zważony itp. 
        Szczepienie będzie mniej bolesne, jeżeli przed zastrzykiem posmaruje się dziecko specjalnym kremem „Emla”, uśmierzającym ból. Niestety specyfik ten jest dostępny na receptę. Dobrze jest w miarę możliwości upewnić się w jakie miejsce będzie wstrzyknięta igła, żeby przez przypadek nie posmarować dziecka w innym miejscu. 
        Przed zastrzykiem możliwe, że maluch wpadnie w panikę. W takim wypadku trzeba koniecznie zachować spokój. Mówić normalnym tonem, nie podnosić głosu i nie uspokajać za bardzo, bo wtedy dziecko może pomyśleć, że skoro mama tak bardzo chce go uspokajać to znaczy, że to sczepienie to coś strasznego. 
        Jeżeli mimo wszystko podejmowane próby uspokojenia malca nie są skuteczne to można próbować uciszać je w inny sposób. Można np. podać mu smoczek, wsadzić do wózka, kołysać, wziąć na ręce, dać mu pić itp. Bywa, że i te próby zawodzą. Wtedy trzeba zwyczajnie przeczekać, ale pamiętać, że nie można zostawiać malca samego. Trzeba cały czas być przy nim. 
        Nadeszła już pora na zastrzyk. W takiej chwili należy koniecznie być cały czas przy swoim maluchu, nawet jeżeli pielęgniarka powie, że chce sama zrobić dziecku zastrzyk. Właśnie teraz maluch najbardziej na świecie potrzebuje, jakiejś bliskiej mu osoby, która okaże mu wsparcie, doda otuchy, poda mu rękę.

        Warto spróbować zająć malucha czymś innym podczas wykonywania zastrzyku. Można je zagadać. Doskonałym sposobem jest pokazanie mu kolorowej książeczki lub zabawki. Jest to nieskomplikowane, gdyż łatwo to zabrać ze sobą. Książeczki nie zajmują wiele miejsca. Można spróbować zainwestować w nowa zabawkę, taką, jakiej maluszek jeszcze nie widział. Zapewne bardziej się zainteresuje czymś, czego nie zna niż czymś, co jest mu bardzo dobrze znane, gdyż oglądało to wiele razy. 
        W trakcie ukłucia, kiedy maluch zacznie płakać nie można się rozczulać. Trzeba starać się dalej go zabawiać. Jeśli mimo wszystko ból będzie silniejszy to nie można się zanadto roztkliwiać. Stanowczy i spokojny ton będzie sygnałem, że tak naprawdę nic strasznego się nie stało. Ton ten może przyczynić się do tego, że maluszek uzna, że to nic poważnego, tym bardziej, że ból zazwyczaj tylko w pierwszym momencie jest bolesny. 
        Co prawda można, a nawet trzeba już po wszystkim wziąć dziecko na ręce przytulić pogłaskać, ale cały czas mówić tym samym opanowanym tonem. Czuła opieka i spokój to połowa sukcesu na drodze do uspokojenia malca. 
        Pierwsze problemy ze szczepieniem minęły, ale nie oznacza to końca męki. Często pojawiają się różne przykre dolegliwości jak np. zaczerwienie, obrzęk, gorączka, wysypka.

W większości objawy te znikają w po jednym czasem dwóch dniach. Można je spróbować załagodzić lub całkowicie wyeliminować. W przypadku gorączki wystarczy ograniczyć się do podawania środków przeciwgorączkowych. Bywa, że w miejscu ukłucia pojawia się zaczerwienie lub obrzęk. Można wtedy na zaczerwienione miejsce nałożyć kompres z sody oczyszczonej albo Altacetu. 
        Często po szczepieniu dzieci tracą apetyt. Nie trzeba wówczas na siłę ich dokarmiać. Ważne, żeby cały czas podawać coś do picia, gdyż barak apetytu w połączeniu z wymiotami może doprowadzić nawet do odwodnienia. Zazwyczaj apetyt wraca wraz z lepszym samopoczuciem, kiedy przechodzi gorączka. 
        Kłopoty związane ze szczepieniem ustępują najczęściej po upływie dwóch dni. Powinna przejść wówczas gorączka, wymioty, biegunka, brak apetytu, charakterystyczne dla szczepienia objawy. Niestety bywa też tak, choć zdarza się to rzadko, że gorączka i inne przykre dolegliwości utrzymują się dłużej. W tym wypadku należy niezwłocznie udać się do lekarza pierwszego kontaktu. Prawdopodobnie maluch nie został dokładnie przebadany przed szczepionką lub jego organizm nie potrafi wytworzyć dostatecznej ilości przeciwciał. Na szczęście taka ewentualność zdarza się stosunkowo rzadko, najczęściej wszystko wraca do normy. 
        Szczepienie nie należy do przyjemności zarówno dla samego dziecka jak i dla rodziców, którzy starają się jak najlepiej dbać o swą pociechę. W szerszej perspektywie szczepienie przynosi więcej korzyści niż szkód. Złe samopoczucie, ból, szybko minął, a maluch staje się odporny na bardzo poważne, często śmiertelne choroby.

© Urwis.pl