|
Menu
Artykuły (277)
|
|
|
| Według nowych badań, opublikowanych w styczniowo-lutowym numerze "Child Development", dzieci, które nie ukończyły jeszcze roku, potrafią się uczyć pewnych słów, używanych na określenie rzeczy niebędących stałą częścią ich codziennego życia. Odkrycie Grahama Schafera z angielskiego University of Reading sugeruje, iż nauka słów zachodzi znacznie wcześniej, nim dziecko zaczyna sporo mówić. |
"Wydaje się, że maluch może zrozumieć użycie słów bardziej elastycznie, niż sądzili wcześniej naukowcy i rodzice". Podaje to w wątpliwość uprzednie przekonanie, że przed 2. rokiem życia większość dzieci uczy się tylko słów oznaczających rzeczy, którymi się one interesują albo związanych z powtarzającymi się na co dzień czynnościami, np. "kąpiel", "samochód", "pies".
Żeby potwierdzić swoje przypuszczenia, Schafer poprosił rodziców 52 dziewięciomiesięcznych niemowląt o posłużenie się 12 książeczkami składającymi się z plansz oraz zestawem 48 kart przedstawiających pospolite przedmioty, zwierzęta itp., takie jak klucze, jabłko, ryba i krzesło, w grach z maluchami. Gry miały się odbywać cztery razy w tygodniu w 10-min sesjach. Były pomyślane w ten sposób, by odtworzyć czynności codziennie wykorzystywane przez rodziców w domu: nazywanie, pokazywanie, klasyfikowanie, odnajdywanie czegoś niepasującego, bez pary. Ani od rodziców, ani tym bardziej od dzieci nie oczekiwano czytania czegokolwiek. Po trzech miesiącach roczne już teraz dzieci miały przejść test rozumienia słów, w którym pokazywano im pary obrazków i proszono, a by popatrzyły na ten, który wymienił badacz (np. "Krzesło, krzesło. Popatrz na krzesło"). Dzieci trenujące z rodzicami patrzyły na dobry rysunek, a dzieci z grupy kontrolnej tego nie robiły. Wszystko w teście było dla malców nowe: obrazki, głosy oraz kontekst. Stąd też wiadomo, że nauczyły się one pewnych słów, bez powiązania ich tylko z jednym konkretnym kontekstem. Jak zauważa doktor Schafer, może nie istnieć dolna granica wiekowa, po przekroczeniu której dziecko staje się zdolne do nauki języka. Dlatego rodzice powinni jak najwięcej mówić do swoich pociech. I to od pierwszych wspólnych dni...
Mówić do niemowlęcia można różnie: albo "dorosłym" językiem, albo wykorzystując własny język gaworzącego bobasa. Okazuje się jednak, że dzieci, do których odzywano się w ten ostatni sposób, zaczynają mówić wcześniej. Większość dorosłych "rozmawia" z dzieckiem za pomocą krótkich prostych zdań, wypowiadanych podwyższonym, przesadzonym tonem. Badacze od dawna wiedzieli, że taka maniera bardziej się dzieciom podoba, lecz studium profesora Erika Thiessena z Carnegie Mellon University wykazało, że pomaga to również dzieciom szybciej się uczyć słów niż w przypadku wykorzystania "dorosłej" mowy. W serii eksperymentów Thiessen i jego współpracownicy dawali 8-miesięcznym niemowlętom do wysłuchania "przemów", składających się bezsensownych wyrazów. Po mniej niż 2 minutach czasu przeznaczonego na słuchanie oceniano, czy dzieci rzeczywiście są w stanie nauczyć się słów. Niemowlęta wysłuchujące wyrazów wypowiadanych wyżej, w przejaskrawiony sposób szybciej uczyły się rozpoznawać słowa niż dzieci wysłuchujące monotonnej mowy.
Badania Thiesena mogą także wyjaśnić, dlaczego dorośli mają problemy z nauczeniem się drugiego języka, mimo że posługują się językiem ojczystym bez żadnego wysiłku. Dzieci uczą się jednak praktycznie od podstaw, a wielu ekspertów uważa, że noworodki są bardziej biegłe w zakresie nauki języka od dorosłych...
Dziecięce rozumienie języka rozpoczyna się z poznaniem własnego imienia. Dziecko posługuje się nim oraz innymi znanymi słowami jak swego rodzaju kotwicą, wstawianą pomiędzy wyrazy w dłuższych wypowiedziach. Dzieli je na mniejsze fragmenty i w ten sposób może się uczyć innych wyrazów. Już tak małe dziecko jak 6 miesięczny bobas potrafi się nauczyć rozpoznawać słowo, które następuje po jego własnym imieniu i to nawet po usłyszeniu obu tych słów w zdaniu - zauważyła Heather Bortfeld, psycholog z Texas A&M University.
Rozpoznanie słowa uruchamia proces segmentacji potoku wymowy, a segmentowanie to krytyczny krok podczas nauki języka. Jak wyjaśniła Bortfeld, z wcześniejszych badań wiadomo było, że dzieci nabywają umiejętność rozpoznawania swojego imienia w mowie do 6. miesiąca życia. Dlatego ona i jej współpracownicy zaczęli przypuszczać, iż mogą wykorzystywać rozpoznane słowo do podziału wypowiedzi na fragmenty oraz do rozpoznawania innych słów. W czasie nauki języka dziecko stawia czoło takim samym wyzwaniom jak obcokrajowiec uczący się języka obcego, który miewa kłopoty z jego zrozumieniem, gdyż nie wie, gdzie kończy się jedno słowo, a zaczyna drugie. Badania Bortfeld unaoczniają, że dziecko może zacząć rozpoznawać początki i końce słów, które występują w wypowiedzi po jego imieniu, co oznacza, iż znaczenie własnego imienia stanowi bazę do dalszej nauki języka. Jedno znane słowo umożliwia malcowi rozróżnienie następnego, a to z kolei pozwoli nauczyć się tego, które następuje po nim. I tak dalej, i tak dalej...
Doktor Bortfeld i jej współpracownicy testowali dzieci, dając im wysłuchać zdań z parami słów: słowem-celem oraz imieniem dziecka, np. "Piotrusia dom jest tutaj". Dzieci wysłuchiwały też zdań z innymi wyrazami, sparowanymi z innym imieniem: "Kasi hulajnoga stoi tam". Po wysłuchaniu zdań maluchom prezentowano tylko wyrazy występujące po imionach (dom, hulajnoga). Wolały one te, które powiązano z ich własnymi imionami. Aby upewnić się, że dzieci rzeczywiście rozpoznały słowo występujące po imieniu, poprzednio użyte wyrazy (czyli dom i hulajnoga) zestawiono z nowymi losowymi słowami. Dzieci najdłużej przysłuchiwały się wyrazowi występującemu poprzednio po imieniu, pozostałych słów (nowych i następującego po cudzym imieniu) słuchały tak samo długo.
© Urwis.pl
autor: Anna Błońska
|
Opublikowano : 2005-08-09 (6682 odsłon) |
Komentarze :
|
|
|
 |
Linkuj do nas.
Jeżeli uważasz że warto nas wspierać
wklej poniższy kod na swojej stronie www :
|
|
|
Wyszukiwanie
Sklep Urwis.pl poleca
Bazy Teleadresowe
Pomóż
|
