Okazuje się, że przy ocenie prawdopodobieństwa ustąpienia objawów alergicznych z wiekiem lekarze mogą posługiwać się pewnym dokładnym wskaźnikiem - poziomem specyficznych przeciwciał IgE. Wyniki studium opublikowano w listopadowym wydaniu "Journal of Allergy and Clinical Immunology". Naukowcy podkreślają jednak, że dzieci z tego typu alergiami należy okresowo poddawać badaniom kontrolnym.

Reakcje alergiczne na orzechy drzewne, podobnie zresztą jak na orzeszki ziemne (które nie są de facto orzechami, lecz warzywami strączkowymi), mogą być dość silne. Do tej pory uważano, że jeśli się już u danej osoby pojawiły, będą się utrzymywać przez całe życie. Doktor Robert Wood z Wydziału Alergii i Immunologii Centrum Dziecięcego zauważa, że badania jego zespołu unaoczniają, iż w przypadku niektórych maluchów unikanie tych orzechów, występujących przecież w wielu produktach, przez całe życie może nie być konieczne.

W Stanach Zjednoczonych 1-2% populacji to osoby uczulone na orzechy drzewne i/lub orzeszki ziemne.

We wcześniejszym badaniu zespół Wooda donosił, że aż 20 proc. dzieci wyrasta z alergii na orzeszki ziemne (dlatego alergologom zalecano okresowe powtarzanie testów u ich małych pacjentów). Obecne studium miało wyjaśnić, czy podobnie dzieje się w przypadku orzechów drzewnych. Objęło one 278 osób ze zdiagnozowaną alergią tego rodzaju w wieku od 3 do 21 lat. Dziewięć procent pozytywnie przeszło prowokacyjne próby pokarmowe (które stanowią podstawową metodę diagnostyczną w przypadku alergii pokarmowych), co oznacza, że nie wystąpiły oczekiwane objawy reakcji alergicznej. Pięćdziesiąt osiem proc. dzieci z poziomem specyficznych przeciwciał IgE kształtującym się na poziomie 5 kilounitów na litr lub mniej także przeszło test.

To odkrycie dostarcza alergologom bezpiecznych i przejrzystych wskazówek, pozwalających podjąć decyzję, czy nadal zalecać unikanie spożywania orzechów drzewnych, czy też u pacjenta można już przeprowadzić prowokacyjne próby pokarmowe. Należy pamiętać o tym, że takie testy może przeprowadzać wyłącznie lekarz. Podejmowane na własną rękę mogą narazić dziecko na niepotrzebne niebezpieczeństwo.

U maluchów uczulonych zarówno na orzeszki ziemne, jak i na orzechy drzewne ustąpienie alergii na te pierwsze zwiększało prawdopodobieństwo wyrośnięcia z alergii na drugie. Urwisy uczulone na więcej niż jeden rodzaj orzechów drzewnych mają niewielkie szanse na ustąpienie choroby.

Orzechy drzewne oraz orzeszki ziemne wchodzą w skład tzw. wielkiej ósemki produktów będących najczęstszymi przyczynami alergii pokarmowych w skali globalnej (ponad 90% w samych Stanach Zjednoczonych).

Wielka ósemka alergii pokarmowej wg Food and Agriculture Organization of the United Nations (1995):

1) mleko krowie,

2) jaja,

3) ryby morskie i słodkowodne,

4) skorupiaki (krewetki, kraby, homary, raki i in.),

5) orzechy ziemne,

6) soja,

7) orzechy drzewne (migdały, orzechy włoskie, orzechy brazylijskie, orzechy laskowe, pistacje i in.),

8) pszenica.

Plusy i minusy wynikające z jedzenia orzechów

Korzyści:

1) wchodzące w skład orzechów, w tym orzeszków ziemnych, migdałów, orzechów nerkowca oraz brazylijskich, substancje mogą zapobiegać chorobom nowotworowym (chodzi tu o inhibitory proteazy oraz polifenole);

2) pomagają regulować poziom cukru we krwi;

3) spożywanie oleju z orzechów powoduje obniżenie poziomu cholesterolu.

Potencjalne działania uboczne:

1) olej arachidowy (orzechy ziemne) może przyczyniać się do powstawania zmian miażdżycowych, dlatego, mimo że obniża poziom cholesterolu we krwi, nie jest polecany przez kardiologów;

2) orzeszki ziemne, a także wytwarzane z nich masło orzechowe często zawierają rakotwórcze i mutagenne aflatoksyny, produkowane przez pleśnie z rodzaju Aspergillus. Ich obecność stwierdza się też m.in. w migdałach. Wyodrębniono kilka typów aflatoksyn - aflatoksyny B₁, B₂, G₁, G₂. Oprócz wirusów żółtaczki typu B i C, aflatoksyna B₁ stanowi główną przyczynę nowotworów wątroby w krajach afrykańskich i Dalekiego Wschodu (ze względu na klimat skażenie żywności aflatoksynami jest tam częstsze). W organizmach ssaków aflatoksyna B₁ przekształca się w postać oznaczaną symbolem M, która "przechodzi" przez gruczoł mlekowy. Spożywane przez dłuższy czas, mykotoksyny te obniżają naturalną odporność organizmu, ponadto hamują proces syntezy DNA, translacji (syntezy białka na matrycy mRNA) oraz podziały mitotyczne komórki. Przepisy regulują dopuszczalną zawartość tych związków w produktach żywnościowych. Część krajów zachodniej Europy, np. Holandia, przestrzega następujących norm: do 5ng/kg aflatoksyny B₁ w produktach żywnościowych i do 0,5ng/kg aflatoksyny M₁ w mleku i jego przetworach przeznaczonych dla małych dzieci.

Przewodnik po różnych odmianach orzechów

Orzech ziemny (orzech arachidowy, orzacha)

a) jest rośliną jednoroczną, blisko spokrewnioną z fasolą i grochem. Wysokość do 50 m!;

b) pochodzi z Ameryki Południowej, obecnie uprawiany w USA, Afryce, Indiach i Chinach;

c) orzeszki zawierają od 42 do 55% tłuszczu oraz 24-35% białka;

d) z orzeszków ziemnych wytwarza się olej arachidowy oraz (po zmieleniu) masło fistaszkowe.

Orzech brazylijski (orzesznica wyniosła)

a) pochodzi z Brazylii;

b) naprawdę nie jest orzechem, lecz nasieniem. Wydobywa się go z dużego kulistego owocu, który może mieć średnicę do 30 cm i ważyć nawet 3 kg! Każdy owoc skrywa od 15 do 40 nasion. Znajdują się one wewnątrz torebki nasiennej. Drzew orzecha brazylijskiego nie uprawia się, zbiera się opadłe owoce.

Pekan (przeorzech pekan, hikora pekan)

a) pochodzi z USA (region Missisipi); obecnie uprawiany w Stanach Zjednoczonych, Afryce Południowej oraz Australii;

b) co ciekawe, orzech hikorowy jest blisko spokrewniony z orzechem włoskim, w smaku jest jednak od niego słodszy. Skorupki uprawianych odmian są niezwykle miękkie - do ich zgniatania nie trzeba używać dzidka do orzechów, wystarczą palce... W przeszłości hikory stanowiły ważny składnik pożywienia Indian.

Pistacja

a) pochodzi z Azji Mniejszej, obecnie uprawia się ją w ciepłych regionach Azji, a także w basenie Morza Śródziemnego;

b) znanych jest aż 11 odmian pistacji, są bogate w tłuszcze i białka;

c) do suszenia i prażenia orzeszków pistacjowych nie obiera się ze skorupki;

d) z pistacji produkuje się olej, a z zielonej skórki otulającej jądro otrzymuje się barwnik (taninę);

e) orzeszki te są bardzo smaczne, znaleźć je można w wielu słodyczach, np. w chałwie;

f) z jednej z odmian uzyskuje się żywicę, wykorzystywaną w stomatologii.

Pinia (piniola)

a) pochodzi z Azji Mniejszej; jest to roślina często spotykana w basenie Morza Śródziemnego;