Kupowanie jedzenia dla dziecka

Jak to zrobić?

1) odstawianie od piersi jest naturalną częścią doświadczeń związanych z karmieniem maleństwa. Nie ma więc powodu, by matka czy dziecko odbierali to jako nieszczęście. Oczywiście pod warunkiem, że przeprowadzane jest stopniowo i w atmosferze wzajemnej miłości;

2) odstawianie od piersi powinno być PROCESEM, a nie jednorazowym ZDARZENIEM;

3) ponieważ każde dziecko jest inne, czekamy na oznaki indywidualnej dojrzałości. Nie wyznaczamy arbitralnie granicy wiekowej, do której będziemy karmić pociechę piersią. Wtedy to dziecko staje się stroną prowadzącą matkę;

4) nagłe przerwanie karmienia może nie tylko spowodować kłopoty z piersiami. Jest także związane z raptownym spadkiem poziomu hormonów, co w niektórych przypadkach skutkuje depresją. Matki dotknięte w przeszłości tą chorobą powinny się dobrze zastanowić nad sposobem postępowania przed podjęciem ostatecznej decyzji;

5) nagłe odstawienie od piersi może wywołać u dziecka uraz. Pierś nie jest bowiem wyłącznie źródłem pokarmu. Przytulanie się do niej zaspokaja potrzebę bliskości, miłości. Nie ma praktycznie sposobu na to, żeby wyjaśnić brzdącowi, dlaczego właśnie od teraz nie będzie mógł nigdy więcej pić mleka z piersi matki...

6) jeśli powiedziano ci, że nie możesz karmić z przyczyn medycznych, zasięgnij opinii drugiego specjalisty. Gdy powodem jest przyjmowanie leku, którego nie wolno stosować w czasie laktacji, zapytaj, czy nie ma bezpiecznego preparatu alternatywnego. Można też przestać karmić dziecko tylko na czas leczenia (pamiętając jednak o tym, że substancje chemiczne nie znikają z organizmu od razu po połknięciu ostatniej tabletki). Aby pokarm nie zniknął, cały czas trzeba go odciągać;

7) w zasadzie nie ma sytuacji zmuszających kobietę do raptownego całkowitego zaprzestania karmienia piersią, z wyjątkiem zdiagnozowania u niej nowotworu i wskazania do natychmiastowego rozpoczęcia chemioterapii;

8) w czasie odzwyczajania od piersi zapewnij dziecku dużo kontaktu fizycznego. Raczej unikaj mocnego przytulania, bo urwis kojarzy określoną pozycję ciała z karmieniem, ale dużo go dotykaj i często mów, że go kochasz;

9) nie oferuj piersi, ale i nie odmawiaj, gdy dziecko ma na to wyraźną ochotę;

10) upewnij się, że regularnie podajesz córeczce czy synkowi posiłki, przekąski i picie, żeby zaspokoić głód oraz pragnienie;

11) zmień rozkład swojego dnia, tak aby zmniejszyć liczbę sytuacji, w których dziecko domaga się karmienia. Maluch chce jeść, gdy jest znudzony? Spróbuj rozproszyć czymś jego uwagę, np. smakołykiem, zabawą czy wyjściem na spacer. Leżysz obok niego w czasie popołudniowej drzemki? Poczytaj mu w zamian bajkę albo pokołysz go na kolanach;

12) zachęcaj swojego partnera, by wziął aktywny udział w odzwyczajaniu dziecka od ssania piersi. Niech to tata spróbuje uśpić brzdąca, gdy ocknie się w nocy. Jeśli karmisz dziecko tuż po przebudzeniu, niech ojciec poda mu rano śniadanie;

13) zwracaj uwagę na preferencje i potrzeby dziecka. Jeśli widzisz, że bardzo cierpi z powodu braku porannego karmienia piersią, nie forsuj niczego za wszelką cenę;

14) ze starszymi dziećmi (ponaddwuletnimi) można ustalać ograniczenia i reguły karmienia, np. "Karmimy się tylko w domu". Tak samo postępujemy w odniesieniu do używania smoczka;

15) skróć czas trwania poszczególnych karmień. Powiedz np. "Tyle wystarczy" i delikatnie wyjmij sutek z ust malucha.